Anglia u progu nowego stulecia

Jest rok 1905, czwarty rok panowania Edwarda VII. Wielka Brytania pozostaje jednym z najpotężniejszych państw świata, lecz pod pozorami społecznej stabilności zachodzą przemiany, których znaczenie coraz trudniej lekceważyć. Rozwój przemysłu i nauki odmienia codzienność, podczas gdy dawne podziały klasowe powoli tracą swą dotychczasową oczywistość. Nawet wśród arystokracji pojawiają się obawy o przyszłość wielkich majątków ziemskich, których utrzymanie wymaga coraz większych nakładów.

Zmieniają się również oczekiwania młodego pokolenia. Kobiety coraz śmielej domagają się samodzielności, a autorytet rodziców, niegdyś przyjmowany niemal bez zastrzeżeń, staje się przedmiotem rodzinnych sporów. Dla ludzi wychowanych w poprzednim stuleciu podobne przemiany bywają trudne do przyjęcia. W ich przekonaniu istnieją obowiązki, których człowiek nie powinien kwestionować, niezależnie od osobistych pragnień.

Ravensmoorowie należą do rodzin przywiązanych do dawnego porządku. Nie oznacza to jednak, że wszyscy jego członkowie spoglądają na nadchodzące lata z jednakową ufnością.

Nevermore Hall

Nevermore Hall jest rodową siedzibą Ravensmoorów, posiadłością, której dzieje od wielu pokoleń pozostają związane z historią rodziny. Jej reprezentacyjne pomieszczenia zachowały charakter minionej epoki. Portrety przodków zajmują miejsca wyznaczone im przed dziesięcioleciami, a pamiątki rodzinne przechowuje się często z większą starannością niż rzeczywiście potrzebne przedmioty. Wiele zwyczajów przetrwało tu swoich twórców.

Życie posiadłości toczy się według porządku, w którym pozycja społeczna wyznacza granice swobody. Gość zaproszony do salonu niekoniecznie ma prawo przekroczyć próg prywatnych apartamentów, a miejsce przy wspólnym stole potrafi powiedzieć o człowieku więcej niż najstaranniej przygotowana wizytówka. Przestrzeganie etykiety ma dla gospodarzy znaczenie szczególne, nawet gdy jej wymagania stają się uciążliwe.

Rodzina Crowe'ów

Od pokoleń pieczę nad codziennym funkcjonowaniem Nevermore sprawuje rodzina Crowe'ów. Jej dzieje są tak mocno splecione z historią Ravensmoorów, że trudno opowiedzieć o jednej rodzinie, pomijając drugą. Kolejni Crowe'owie dorastali w cieniu posiadłości, obejmowali obowiązki swoich poprzedników i przekazywali potomkom znajomość domu, której nie sposób nabyć podczas kilku lat służby.

Wieloletnia zależność wytworzyła między rodzinami szczególny rodzaj bliskości. Towarzyszy jej jednak nierówność pozycji, nie zawsze łatwa do pogodzenia z przywiązaniem. Crowe'owie mają własne ambicje i rodzinne zobowiązania, które nie muszą odpowiadać oczekiwaniom Ravensmoorów. Ich przyszłość jest związana z losem Nevermore, toteż nadchodzące zmiany mogą dotknąć ich równie głęboko jak samych właścicieli posiadłości.

Dom Ravensmoorów

Ravensmoorowie od stuleci przywiązują ogromną wagę do nazwiska i jego dziedzictwa. W rodzinnych kronikach szczególne miejsce zajmują dokonania przodków, podczas gdy o mniej chlubnych wydarzeniach wspomina się z większą powściągliwością. Podobna wybiórczość nie jest zresztą niczym niezwykłym wśród rodzin, których reputacja stanowi część majątku.

W ostatnich latach życie Nevermore naznaczyła śmierć Lady Lucindy. Po jej odejściu posiadłość stopniowo wycofała się z życia towarzyskiego, a uroczystości, z których niegdyś słynęła, stały się rzadkością. Wśród krewnych utrzymują się rozbieżne opinie na temat przyczyn tego odosobnienia. Większość jednak powstrzymuje się od ich publicznego wyrażania, szanując wolę gospodarza.

Obecnie na czele rodziny stoi lord Ambrose Ravensmoor. Jego decyzja o ogłoszeniu ostatniej woli zbiega się z przygotowaniami do ślubu Sebastiana Ravensmoora i panny Eleanor. Oba wydarzenia mają zapewnić rodowi pomyślną przyszłość, choć dla poszczególnych członków rodziny oznaczać mogą zupełnie odmienne rzeczy.

W obliczu nadchodzących zmian coraz wyraźniejsze stają się różnice między pokoleniami. Starsi Ravensmoorowie oczekują poszanowania tradycji, młodsi zaś nie zawsze godzą się, by o ich przyszłości rozstrzygano wyłącznie w imię rodzinnych interesów. Napięcia te dotyczą również ludzi związanych z domem służbą, których życie zależy od decyzji podejmowanych przez jego właścicieli.

Obyczaje i rodzinne opowieści

W Nevermore przywiązuje się wielką wagę do obyczajów odziedziczonych po przodkach. Niektóre zachowały swoje pierwotne znaczenie, inne praktykowane są przede wszystkim z przyzwyczajenia. Starsi domownicy niechętnie przyjmują odstępstwa od ustalonego porządku, dostrzegając w nich oznakę lekceważenia historii rodziny.

Przeszłość żyje tutaj również w opowieściach. Wspomnienia dawnych mieszkańców bywają przekazywane z pokolenia na pokolenie, z czasem nabierając cech rodzinnej legendy. Nie wszystkie relacje pozostają ze sobą zgodne, a upływ lat często utrudnia oddzielenie rzeczywistych wydarzeń od późniejszych wyobrażeń na ich temat.

Wśród tych opowieści znajdują się również historie o charakterze nadnaturalnym. Trudno ustalić, ile zawdzięczają przesądom, a ile osobistym doświadczeniom opowiadających. W zależności od rozmówcy spotykają się z niedowierzaniem, zakłopotaniem lub powagą, która nie zachęca do zadawania dalszych pytań.

Podobne wierzenia stanowią część rodzinnej tradycji, choć stosunek do nich pozostaje sprawą osobistą. Nawet mieszkańcy Nevermore nie są zgodni co do tego, które opowieści zasługują na pamięć, a które należałoby wreszcie pozostawić przeszłości.